Peyo: tekenaar van de Smurfen

Pierre Culliford (Brussel, 1928 - 1992), beter bekend onder zijn pseudoniem Peyo,
is de geestelijk vader van de Smurfen.
Tijdens een diner met zijn collega Franquin kon hij even niet op het woord 'zoutvat' kon komen.
'Geef de Smurf eens door' werd 'Smurf de Smurf eens door' en zo ontstond het woord 'Smurf'.
Hoewel Peyo in 1992 overleed, zijn de Smurfen nog altijd razend populair.
De familie en de medewerkers, waaronder zijn zoon Thierry Culliford, zetten het werk van Peyo voort.

Geschiedenis

Op 23 oktober 1958 bedacht Peyo (Pierre Culliford) de smurfen,
afgeleid van de Noorse trollen en genoemd naar het Vlaamse woord voor dinges.
Ze werden zo pupulair dat de Panamese oproerpolitie ze zelfs gebruikte als logo voor hun voertuigen.
Melissa Silverman was een van de eerste fans en haar vader, een TV bons,
haalde Hanna Barbera over er een tekenfilmserie van te maken.
Meer dan 250 afleveringen die 44% van het kijkerspubliek trokken was het resultaat.
De meeste fans starten hun verzameling met de gewone PVC figuurtjes,
waarvan er twee een beetje bijzondere aandacht krijgen: de smurfin en de grote smurf.
Sinds tijden hebben deze wezentjes de harten van veel mensen bereikt in Nederland en Amerika,
waar twee goedlopende verzamelclubs zijn. Je bent nooit helemaal uitverzameld omdat er
nog steeds nieuwe smurfen op de markt komen. Alle smurfen hebben een soort serienummer,
te beginnen bij de grote smurf met nummer 2.0001.
Alhoewel hij niet de eerste smurf was die werd gemaakt, dat waren de 'Normaalsmurf' en de 'Gouden Smurf'.

 

Hoe het allemaal begon . . . .

Op 23 oktober maakten de Smurfen hun eerste verschijning in een verhaal van Johan en Pirrewiet in het tijdschrift "Robbedoes".
Hun schepper Peyo had daarvoor al aan enkele tekenopdrachten gewerkt, maar de introductie van de Smurfen in Robbedoes zou zijn leven veranderen.
Aanvankelijk waren de Smurfen slechts figuranten, maar al snel werden ze zelf echte sterren.
Na enkele mini-albums verschenen hun avonturen in volledige albums. Daarna verscheen ook de film 'De toverfluit en de zes Smurfen',
met muziek van Michel Legrand (hij zong ook het refrein!).
Muziek zou ook daarna een belangrijke rol spelen, nl. toen de Nederlandse zanger Vader Abraham de eerste Smurfensingle uitbracht.
Het werd een enorme hit in België en Nederland, en daarna ook in de rest van de wereld.
De Smurfen werden al gauw wereldbekend met hun figuurtjes, pluchen poppen, speelgoed, (succesvolle) platen en vooral hun tv-afleveringen.
In 1981 begon het bekende tekenfilmduo Hanna & Barbera (de makers van 'Tom & Jerry', 'The Flinstones' en 'Yogi Bear')
aan een tv-reeks voor het NBC-netwerk in Amerika. Er werden niet minder dan 256 afleveringen gemaakt,
die momenteel uitgezonden worden in ongeveer 30 landen.
Hoewel hun schepper Pierre Culliford (beter gekend als Peyo) in 1992 rond Kerstmis overleed, zijn de Smurfen nog nooit zo populair geweest.
In de laatste drie jaar alleen al werden er meer dan 10 miljoen exemplaren Smurfen-cd's verkocht.
De boeken, de activiteitenboeken, de figuurtjes en het speelgoed zijn razend populair in de hele wereld.
De tv-reeks wordt regelmatig heruitgebracht op video in een groot aantal talen, en in CD-i en verhalenboeken.
En met de nieuwe stijl en de uitgebreide waaier aan Smurfimedia hebben de kleine blauwe mannetjes
in de komende jaren zeker nog veel verrassingen in petto voor hun fans.

 

De eeuwige Smurf

Johan en Pirrewiet konden hun oren niet geloven: die rondhuppelende mannetjes zijn eigenlijk al 100 jaar oud?!
Grote Smurf met zijn witte baard is de oudste van het dorp: "Ik was net 542 jaar geworden toen de paddestoelen uitkwamen afgelopen juni!",
zei hij in oktober 1958 toen het verhaal voor de eerste keer verscheen in het weekblad Robbedoes.
Dus dan is hij nu… 542 jaar. Smurfen worden namelijk niet ouder. Baby-smurf zal dus altijd een baby blijven.
En niemand vraagt aan Smurfin hoe oud zij is, want dat is niet beleefd.

 

Wat in smurfsnaam is een Smurf?

Ver, ver weg van hier, in een klein dorp met paddestoelvormige huizen, wonen de Smurfen.
Deze mannetjes zijn 3 appels hoog, hebben een blauwe huid en dragen een witte broek en muts.
Maar het is een vrolijke, zorgeloze bende -op enkele uitzonderingen na.
Je hebt enkel toegang tot Smurfenland als je door een Smurf wordt uitgenodigd.
Met de hulp van de tovenaar Homnibus slaagden Johan en Pirrewiet hierin, maar de gemene Gargamel gelukkig nog niet . . . .

Spreek jij Smurfs?

De Smurfen spreken een speciaal taaltje. Ze vervangen sommige woorden en werkwoorden door 'Smurf'.
In plaats van te zeggen "ik ben verkouden" zouden zij zeggen: "Ik ben versmurft".
Azraël, deze vlooienbak, is Gargamels zondebok. Hij volgt de tovenaar overal,
in de hoop dat zijn meester ooit eens een kleine, smakelijke Smurf te pakken krijgt en aan hem geeft om op te eten.
Tot zover nog geen geluk, maar hoewel hij even dom is als Gargamel, is hij een gevaar voor elke Smurf die in de buurt van Gargamels huis komt.